आपल्याकडे सल्ल्यांचं एक अखंड कारखाना चालू असतो. कुणीही थोडं अडखळलं की आसपासचे सगळे ‘एक्स्पर्ट’ तोंड उघडतात— “हे कर, ते करू नको”, “असं करशील तर चांगलं होईल”, “मी असतो तर असं केलं असतं.”
शब्द इतके स्वस्त असतात की क्षणात निर्माण होतात आणि क्षणात हवेत विरूनही जातात. पण कृती? कृती म्हणजे किंमत असलेली गोष्ट. कारण प्रत्येक कृतीमध्ये घाम आहे, धैर्य आहे, धोका आहे आणि कधी कधी मन तुटण्याची शक्यता देखील.
एक मजेशीर सत्य आहे—
जगात सल्ला देणारे भरपूर सापडतात, पण कृती करणारे मात्र फारच थोडे.
कारण कृतीमध्ये स्वतःची जबाबदारी असते; सल्ल्यात फक्त इतरांच्या खांद्यावर ढकल देणं असतं.
आजच्या जगात तर हा फरक आणखी ठळक दिसतो. सोशल मीडियावर लोक प्रेरणा, पॉझिटीव्हिटी आणि मोटिवेशनचे पोस्ट्स उधळतात. पण ऑफलाईन जगात त्याच लोकांना स्वतःच्या समस्यांसमोर कृती करायला धडपड करावी लागते.
यातून एक मोठा धडा मिळतो— सल्ला म्हणजे सजलेला शब्द; कृती म्हणजे उघड सत्य.
कृती करणारा माणूस कधीच आवाज करत फिरत नाही.
तो शांतपणे दिवस, आठवडे, वर्षं घालवून काहीतरी उभं करतो.
त्याच्या हातातला परिणामच त्याचा आवाज असतो.
त्याच्या शांत प्रवासात एक अप्रतिम सौंदर्य असतं… कारण तो बोलत नाही, तो जगतो.
सल्ले देणाऱ्यांची ताकद त्यांच्या शब्दांत असते;
कृती करणाऱ्यांची ताकद त्यांच्या स्वभावात असते.
कोणीतरी एखाद्याला सांगत राहतो की “हार मानू नकोस”.
पण तोच माणूस आपल्या आयुष्यात पहिल्या अडथळ्यावर गडबडतो.
तर दुसरा एखादा काहीच बोलत नाही, पण रोज स्वतःला उचलत राहतो—
त्याचा संघर्ष, त्याची चिकाटी, त्याची शांत जिद्द… हाच त्याचा अमूल्य सल्ला बनतो.
मुलांना आपण शिकवतो की “प्रामाणिक राहा”, “मेहनत करा”, “दया दाखवा”.
पण ते खरे शिकतात ते आपल्या वागण्यातून— आपली कृती त्यांच्यासाठी पहिली शाळा असते.
शब्दांनी आपण दिशा दाखवू शकतो; कृतीने आपण मार्ग तयार करतो.
जगातला प्रत्येक बदल सल्ल्याने नाही झाला—
तो कुणाच्या तरी एका कृतीने सुरुवात झाली.
एक व्यक्ती म्हणाली नाही, “कोणी तरी करेलच”;
तिने स्वतः पावलं पुढे टाकली.
म्हणूनच “सल्ले स्वस्त” हा वाक्य फक्त टोमणा नाही, तर एक सत्य आहे.
शब्दांमध्ये ताकद असते, पण त्यांना जीवन देणारी शक्ती म्हणजे कृती.
कृती अगरमसाल्याप्रमाणे सर्वसामान्य दिसत असली तरी तिचं मूल्य अमूल्य असतं, कारण तिला प्रत्यक्षात जगावं लागतं.
आजच्या जगात स्वतःला विचारायला हवं—
मी फक्त सल्ले देतोय का, की मीही काहीतरी करत आहे?
जर कृतीच्या दिशेने एक पाऊल टाकलं…
तर आपण इतरांना सांगायची गरजच उरत नाही.
आपलं जगणंच बोलू लागतं.
आणि जेव्हा जगणं बोलू लागतं,
तेव्हा शब्दांची किंमत आपोआप कमी पडते—
कारण कृती नेहमीच अमूल्य असते.
—पूजा पांडे
